Τα πιο παράξενα μουσεία της Ελλάδας: Κομπολόγια, εγκλήματα, σκουπίδια και κούκλες – Monomaxos

0
19

Σπάνια εκθέματα, «ταξίδια» στην ιστορία, ισχυροί συμβολισμοί, must για πολλούς που επισκέπτονται νέα μέρη, αλλά και εφιάλτης για όσους τα βαριούνται. Όπως και να τα αντιλαμβάνεται κάποιος, τα μουσεία είναι ιδιαίτερα μέρη, που κρατούν ζωντανές τις μνήμες και δίνουν σημαντικά ερεθίσματα, ιδίως στα παιδιά.

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων.

Το μήνυμα της φετινής επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών «με σκοπό την ενίσχυση της μόρφωσης, την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης, την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ των λαών».

Το θέμα του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων 2024 είναι «Μουσεία για την Εκπαίδευση και την Έρευνα».

Οι λάτρεις των μουσείων μόνο παραπονεμένοι δεν δικαιούνται να είναι κατά την επίσκεψή τους στην Ελλάδα. Τι συμβαίνει όμως με τα «διαφορετικά» μουσεία, αυτά που είναι μοναδικά και αφήνουν με το στόμα ανοικτό τους επισκέπτες τους;

Μουσείο Κομπολογιού

Τον Απρίλιο του 1998 ιδρύθηκε στο Ναύπλιο το πρώτο και μοναδικό στον κόσμο Μουσείο Κομπολογιού από τον Άρη Ευαγγελινό και την Ραλλού Γρομιτσάρη.

Πρόκειται για συλλέκτες που μελετούν το κομπολόι από την δεκαετία του 70′, όπως έχουν τονίσει χαρακτηριστικά οι ίδιοι.

Να σημειωθεί ότι η συλλογή τους περιλαμβάνει κομπολόγια τα οποία χρονολογούνται μεταξύ του 1550 και του 1950.

mouseio kompoloi
EUROKINISSI

Μεταξύ άλλων, όποιος επισκεφθεί το μουσείο μπορεί να θαυμάσει από κοντά κομπολόγια ελληνικά, χριστιανικά ορθόδοξα, ινδουιστικά, βουδιστικά όπως επίσης μουσουλμανικά και καθολικά προσευχητάρια.

kompoloi mouseio
EUROKINISSI

Από την ίδρυσή του έως και σήμερα το μουσείο έχει φιλοξενήσει περισσότερους από 350.000 επισκέπτες.

Το μουσείο στεγάζεται σε ιδιόκτητο διώροφο κτίριο στην παλιά πόλη του Ναυπλίου, στην οδό Σταϊκοπούλου 25.

Εγκληματολογικό Μουσείο

Πρόκειται πιθανότατα για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μουσεία της χώρας, που δεν φιλοξενεί εκθέματα της αρχαιότητας.

Οι συλλογές κόβουν την ανάσα και κρατούν ζωντανές τις μνήμες από υποθέσεις που «πάγωσαν» το πανελλήνιο.

Πρόκειται για το Εγκληματολογικό Μουσείο, που ανήκει στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στεγάζεται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας.

egklimatologiko mouseio
Το Εγκληματολογικό Μουσείο. | Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών

Αποτελεί το πρώτο Πανεπιστημιακό Μουσείο με αντικείμενο την Ιατροδικαστική και την Εγκληματολογία.

Το Μουσείο καταγράφει την ιστορία του εγκλήματος στην Ελλάδα κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1932 από τον καθηγητή Ιατροδικαστικής, Ιωάννη Γεωργιάδη, ο οποίος συγκέντρωνε από το 1912 πειστήρια εγκληματικών πράξεων.

Σήμερα, οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν περισσότερα από 1.500 ιστορικά αντικείμενα, που συνδέονται με στυγερά εγκλήματα τα οποία συγκλόνισαν την κοινή γνώμη της χώρας. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι ένα σημαντικό μέρος της συλλογής έχει ψηφιοποιηθεί.

Οι συλλογές περιλαμβάνουν:

  • Ανθρώπινα υπολείμματα
  • Ζωικά υπολείμματα
  • Βρόχοι από απαγχονισθέντες αυτόχειρες και περιστατικά στραγγαλισμού
  • Κέρινα προπλάσματα ιατροδικαστικού ενδιαφέροντος
  • Έντυπο υλικό ιατροδικαστικού ενδιαφέροντος
  • Δείγματα εξαρτησιογόνων ουσιών (ναρκωτικές ουσίες)
  • Πειστήρια δηλητηριάσεων
  • Δείγματα χημικών και φαρμακευτικών ουσιών
  • Σκεύη χρήσης χασίς
  • Προπλάσματα δηλητηριωδών μανιταριών
  • Λαιμητόμος (γκιλοτίνα) της εποχής του Όθωνα
  • Όπλα και πολεμικό υλικό
  • Αντικείμενα μαγγανείας, προερχόμενα από τελετές μαγείας
  • Πλαστά τραπεζογραμμάτια του 19ου και 20ου αιώνα

Το Εγκληματολογικό Μουσείο λόγω της ιδιαιτερότητας των εκθεμάτων του δεν είναι ανοιχτό στο ευρύ κοινό.

Ξεναγήσεις πραγματοποιούνται αποκλειστικά και μόνο σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές ή αποφοίτους των Τμημάτων Ιατρικής, Φαρμακευτικής και Νομικής των οικείων Πανεπιστημίων, σε μεταπτυχιακούς φοιτητές άλλων τμημάτων Πανεπιστημίων με κατεύθυνση την Εγκληματολογία ή άλλο συναφές αντικείμενο, καθώς και σε σπουδαστές των Σχολών της Αστυνομικής Ακαδημίας και εν ενεργεία αστυνομικούς.

Μουσείο Κούκλας

Περισσότερες από 300 κούκλες εκτίθενται στο Μουσείο Κούκλας, το πρώτο και το μοναδικό στην Ελλάδα, που δημιούργησε η Σοφία Φουτζοπούλου σε αίθουσα που παραχώρησε ο δήμος Λαρισαίων στο παλαιό συγκρότημα του Μύλου του Παπά.

Όποιος επισκεφθεί αυτό το άκρως ενδιαφέρον μουσείο στη Λάρισα, θα έχει την ευκαιρία να δει από κοντά κούκλες που έχουν βραβευθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς, από διάφορες εποχές, ηλικίες, τάσεις αλλά και ήρωες γνωστών παραμυθιών.

Επιπλέον, στο μουσείο λειτουργούν εργαστήρια για παιδιά όπου τους δίνεται η δυνατότητα να μάθουν τον τρόπο κατασκευής μίας κούκλας.

Λειτουργεί επίσης εργαστήρι ξυλογλυπτικής όπου τα παιδιά φτιάχνουν μαριονέτες.

Το Μουσείο Κούκλας και τα εργαστήρια είναι ανοιχτά για το κοινό κάθε Σαββατοκύριακο και καθημερινά για τα σχολεία. Βρίσκεται στην οδό Γεωργιάδου 53 στη Λάρισα στο Κουκλοθέατρο Τιριτόμπα.

Μουσείο Tibulis

Το μουσείο Tibulis βρίσκεται στο δρόμο ανάμεσα στα χωριά Θολό και Λέπρεο, Ηλείας.

Μία παλιά μονοκατοικία γεμάτη από κούκλες βιτρίνας και οτιδήποτε άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί ότι θα έβρισκε στα σκουπίδια, από παλιές κορνίζες με τη φωτογραφία του βασιλιά μέχρι ένα πακέτο τσιγάρα.

mouseio
EUROKINISSI

Ένα ζευγάρι Γερμανών συνταξιούχων ήταν οι εμπνευστές αυτού του ξεχωριστού μουσείου.

Το μουσείο είναι πάντα ανοιχτό, ενώ ένας συμπαθέστατος γάιδαρος βρίσκεται στην είσοδο και καλωσορίζει το κοινό.

mouseio
EUROKINISSI

Οι κούκλες δεν μένουν ίδιες, αφού αλλάζουν καθημερινά ρούχα και στάσεις.

Μουσείο ούζου

Το Ούζο Πλωμαρίου Ισίδωρου Αρβανίτου, που μετρά πάνω από 120 χρόνια ιστορίας, ίδρυσε στη Λέσβο το μουσείο «Ο Κόσμος του Ούζου».

Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στο αποστακτήριο, που βρίσκεται σε έναν υπέροχο ελαιώνα στο γραφικό και ξακουστό Πλωμάρι της Λέσβου. Εκεί δημιουργήθηκε το Ούζο Πλωμαρίου το 1984 από το Ισίδωρο Αρβανίτη, ένα προϊόν που συνεχίζεται να παράγεται μέχρι και σήμερα από την ελληνική οικογενειακή αποσταγματοποιία.

Επιπλέον, οι επισκέπτες μπορούν να ακολουθήσουν μέσα από το μουσείο τα χνάρια του Ισίδωρου Αρβανίτη στην αναζήτηση των ιδανικών υλικών για την τέλεια συνταγή ούζου.

Το κοινό έχει την ευκαιρία επίσης να παρακολουθήσει τη διαδικασία της απόσταξης, που γίνεται σε 18 μικρούς χειροποίητους χάλκινους άμβακες.

Οι επισκέπτες μπορούν μάλιστα να αγγίξουν και να δουν από κοντά βότανα και καρπούς της λεσβιακής γης, όπως ο γλυκάνισος Λισβορίου, που θεωρείται ο καλύτερος στον κόσμο.

Φυσικά δε λείπουν οι δοκιμές γευσιγνωσίας.

Το μουσείο του Ούζου βρίσκεται στη θέση Κάμπος Πλαγιάς στο Πλωμάρι της Λέσβου.

Μουσείο Αφής

Το Μουσείο Αφής του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος, είναι το μοναδικό στη χώρα και ένα από τα πέντε μουσεία του είδους του στον κόσμο.

Σύμφωνα με τους ιδρυτές του, προσφέρει την ισότιμη δυνατότητα στους τυφλούς ή μερικώς βλέποντες επισκέπτες, όλων των ηλικιών, από την Ελλάδα ή το εξωτερικό, για επαφή με το μεγαλείο και τον πλούτο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, μέσω της αίσθησης της αφής.

Παράλληλα, αποτελεί δομή ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της ευρύτερης κοινότητας για την αναπηρία της τυφλότητας και συνάμα εναλλακτικής επαφής του βλέποντος κοινού με τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό μέσω της Αφής.

Η δημιουργία του το 1984, στηρίχτηκε στην πρωτοβουλία της Λαυρεντία Πρωτοπαπαδάκη, της τότε πρόεδρου του ΔΣ του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος,και του Διευθυντή, Εμμανουήλ Κεφάκη.

Το 2004 άνοιξε τις πόρτες του και στο ευρύτερο κοινό.

Τα εκθέματα που διατίθενται όλα για ψηλάφιση, αντιπροσωπεύουν την Κυκλαδική, Μινωική, Γεωμετρική, Αρχαϊκή, Αυστηρού Ρυθμού, Κλασική, Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο.

Εκτός από την αξιόλογη αρχαιολογική συλλογή, το Μουσείο Αφής διαθέτει και Βυζαντινό τμήμα, που αποτελείται από ένα ξυλόγλυπτο τέμπλο, ξυλόγλυπτο επιτάφιο, ξυλόγλυπτες εικόνες, μακέτα βυζαντινού ναού και διάφορα ιερατικά αντικείμενα.

Το Μουσείο Αφής βρίσκεται επί της οδού Δοϊράνης 198 στην Καλλιθέα. Λειτουργεί καθημερινά, όλο τον χρόνο, από Δευτέρα έως Παρασκευή 9:00-14:00, καθώς και Σαββατοκύριακα κατόπιν συνεννόησης ή στο πλαίσιο ειδικών θεματικών δράσεων.

Μουσείο Τέχνης Μεταξιού

Το μουσείο στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό ανακαινισμένο κτήριο στο Σουφλί του Έβρου, στη διεύθυνση Βασιλέως Γεωργίου 199.

Ο επισκέπτης του μπορεί να πάρει μια δυνατή γεύση των σταδίων παραγωγής του μεταξιού μέσα από μηχανήματα που δουλεύουν και μοναδικά εκθέματα.

Μάλιστα, τα εκθέματα συμπληρώνονται με video που προβάλλουν όλα τα στάδια από την εκτροφή του μεταξοσκώληκα μέχρι το τελικό προϊόν.

Σκοπός του Μουσείου Τέχνης Μεταξιού είναι να αναδείξει και να διασώσει την πλούσια παράδοση της περιοχής στη μεταξουργία. Πρωτότυπα εκθέματα σε συνδυασμό με την σύγχρονη τεχνολογία, οδηγούν τον επισκέπτη βήμα προς βήμα σε ένα μοναδικό ταξίδι.

Στο Μουσείο Τέχνης Μεταξιού φιλοξενούνται εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις με θέμα την τέχνη και τον πολιτισμό. Επίσης, γίνονται ειδικές ξεναγήσεις στους διαμορφωμένους χώρους του σε οργανωμένα γκρουπ και εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία.

Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας

Το μουσείο στεγάζεται στο παλιό Εργοστάσιο Πλινθοκεραμοποιίας Νικολάου & Σπυρίδωνος Τσαλαπάτα, στον Βόλο.

Οι επισκέπτες μπορούν να δουν την καθημερινή ζωή στο εργοστάσιο, καθώς και όλα τα στάδια της παραγωγής διαφορετικών τύπων τούβλων και κεραμιδιών.

Στόχος του είναι αναδείξει την ιστορική ταυτότητα της πόλης του Βόλου και να συμβάλει στη διάσωση και την προβολή της βιομηχανικής κληρονομιάς της.

Οι μικροί επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν κινούμενες και σταθερές μακέτες, που εξηγούν πώς φτιάχνονταν τα τούβλα και τα κεραμίδια.

Επιπλέον, μπορούν να μπουν μέσα στην κάμινο Hoffmann, εντυπωσιακό φούρνο 24ωρης καύσης για το ψήσιμο των τούβλων και των κεραμιδιών, μοναδικό στο είδος του στην Ελλάδα.

Μουσείο Καπνού Καβάλας

Το Μουσείο Καπνού δημιουργήθηκε στην Καβάλα το 2003, προκειμένου να αποτίσει φόρο τιμής σε όλους τους ανθρώπους, «που με μόχθο, εργατικότητα, αστείρευτη θέληση και ευρηματικότητα, δημιούργησαν έναν κοινωνικό πλούτο, τον όποιο γευόμαστε σήμερα εμείς, σε τούτο το χώρο, όπου υπάρχει καπνός και η μυρωδιά του αγγίζει τις αισθήσεις του επισκέπτη», σύμφωνα με τους ιδρυτές του.

Στον χώρο εκτίθενται εργαλεία, μηχανές, φωτογραφικό υλικό, πίνακες και κάδρα, συλλογές αντικειμένων σχετικών με τον καπνό.

Βελόνες μπουρλιάσματος, πλάστιγγες και ζυγαριές, κόσκινα και χαρμανιέρες, κάσες δεματοποίησης, μέγγενη και χαβάνια.

Συναντούμε, επίσης, καπνοπαραγωγούς και καπνεργάτες, όπως χαρμαντζήδες, στοιβαδόρους και ξεφυλλίστριες, καπνεμπόρους, εικόνες από κτίρια καπναποθηκών, που ακόμη και σήμερα δεσπόζουν στον πολεοδομικό ιστό της πόλης, δείγματα ποικιλιών καπνού από όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Οι επισκέπτες μαθαίνουν από πρώτο χέρι για μπασμά, μπασί-μπαγλί, καμπά–κουλάκ, τσεμπέλια και μυρωδάτα, δέματα κλασσικής και εμπορικής επεξεργασίας, παστάλια και κιοντέδες, τόγκες και μπαστουνιέρες.